ထုိင္းလူငယ္ ၁၃ ဦး ဂူထဲမွာ ေပ်ာက္ဆံုးမႈ ေန႔စြဲအလုိက္ မွတ္တမ္း

ဓာတ္ပံု-ရိုက္တာ

ဇြန္ - ၃၀ ၊၂၀၁၈

ထိုင္းႏုိင္ငံ၊ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕က ေဒသခံ လူငယ္ ေဘာလံုးအသင္းတစ္ခု သဘာဝ ေရဝင္ထံုးေက်ာက္ဂူ တစ္ခုထဲ ဝင္ေရာက္သြားၿပီး ေပ်ာက္ဆံုးေနတာ အခုဆိုရင္ တစ္ပတ္ေလာက္ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ လူငယ္ ၁၃ ေယာက္ စတင္ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ ေန႔ကစလုိ႔ ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းေတြကို အပတ္တကုတ္ လုပ္ေဆာင္ေနေပမယ့္ အခုထိေတာ့ ရွာမေတြ႕ေသးပါဘူး။ တစ္ကမာၻလံုး စိတ္ဝင္စားေနတဲ့ ေပ်ာက္ဆံုးမႈနဲ႔ ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းစဉ္ေတြအေၾကာင္း ေန႔အလုိက္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြကို အက်ဉ္းခ်ဳပ္ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။

အခင္းျဖစ္တဲ့ေန႔ (ဇြန္ ၂၃)
 
နည္းျပ ေဘာလံုးအသင္းနည္းျပ အက္ကာပိုလ္ ခ်န္သာေဝါင္က ေဘာလံုးအသင္းရဲ႕ ေလ့က်င့္ခန္း ဆင္းေနပံုကို Facebookေပၚကေန Liveထုတ္လႊင့္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ ေတာဝက္႐ိုင္းမ်ား လူငယ္ ေဘာလံုးအသင္းသားေတြ ဂူထဲ ဝင္ေရာက္ မေပ်ာက္ကြယ္ခင္ ေနာက္ဆံုး ေတြ႕ျမင္လုိက္ရတဲ့ မွတ္တမ္းပါ။
 
ညေနပိုင္းမွာေတာ့ ေတာေခါင္းတစ္ေယာက္က သဘာဝဥယ်ာဉ္ ပိတ္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း လိုက္သတိေပးရင္း ဂူေပါက္ဝမွာ စက္ဘီး ၁၁ စီး ရပ္ထားတာကို ရွာေတြ႕သြားပါတယ္။ သူကပဲ သက္ဆိုင္ရာကို အေၾကာင္းၾကားခဲ့ပါတယ္။
 
လူငယ္ေတြထဲက တစ္ေယာက္ရဲ႕ မိဘက သူ႔သားနဲ႔ ဖုန္းအဆက္အသြယ္ ရခဲ့ၿပီး ဂူထဲမွာ တစ္ဖြဲ႕လံုး ပိတ္မိေနမွန္း သိသြားတယ္။ မိဘေတြက ဂူဝ ေရာက္လာသလို ရဲတပ္ဖြဲ႕ရဲ႕ ကင္းလွည့္ယူနစ္ကပါ လာေရာက္စစ္ေဆးတယ္။ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းေတြ စတင္ပါတယ္။
 
ပထမေန႔ (ဇြန္ ၂၄)
 
ေရဝင္ဂူထဲကို ဝင္ႏုိင္ဖို႔ ေရငုပ္သမားေတြက စတင္ႀကိဳးစားပါတယ္။ မနက္အလင္းေရာင္ ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကယ္ဆယ္ေရးေတြက ျဖန္႔က်က္ရွာေဖြတဲ့အခါ ညႇပ္ဖိနပ္ ၁၁ ရန္ကို ရွာေတြ႕ခဲ့တယ္။ ကယ္ဆယ္ေရး က႑ကို စစ္တပ္ကပါ ပူးေပါင္း ကူညီလာပါတယ္။
 
မနက္အေစာပိုင္းမွာ အဖြဲ႕သားေတြ အရမ္းပင္ပန္းေနၿပီး ဂူထဲမွာလည္း ေရမ်က္ႏွာျပင္ ဆက္ျမင့္တက္လာတဲ့အတြက္ ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းေတြ ခဏရပ္ဆုိင္းဖုိ႔ ညႇိႏိႈင္း သေဘာတူခဲ့ၾကပါတယ္။
 
မယ္ဆိုင္က ကယ္ဆယ္ေရး အဖဲြ႕ဝင္ ၇ ေယာက္က ဂူအတြင္းပိုင္းထဲ ေရာက္ႏုိင္သမွ်ေရာက္ေအာင္ ဝင္တိုးၿပီး ေရေတြကို စုပ္ထုတ္ဖုိ႔ စစ္ေဆးၾကည့္တယ္။ အဆင္မေျပႏုိင္တာေၾကာင့္ လက္ေလွ်ာ့ခဲ့ရပါတယ္။
 
ေန႔လယ္မွာ ေရငုပ္သမားေတြက ေရဝင္ဧရိယာထဲ ငုပ္လွ်ိဳးၾကည့္ၾကတယ္။ ေနာက္က်ိၿပီး ေ႐ွ႕ကို ဘာမွ မျမင္ရတဲ့ ေရျပင္ဟာ ၁၅ ေပေလာက္ထိ နက္ေနတာ ေတြ႕ခဲ့ရတယ္။ ၄၅ ေပေလာက္ပဲ ေ႐ွ႕တုိးႏုိင္ခဲ့တဲ့ေနာက္ ေရငုပ္သမားေတြလည္း ျပန္တက္လာရပါတယ္။ ညေနပိုင္းမွာေတာ့ ကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္က ေရတပ္ရဲ႕ ေရငပုပ္သမားေတြကိုပါ အကူအညီေပးဖုိ႔ အေၾကာင္းၾကားခဲ့ပါတယ္။
 
ဒုတိယေန႔ (ဇြန္ ၂၅)
ထုိင္းစစ္သားေတြနဲ႔ နယ္ျခားေစာင့္ ရဲတပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြ ၁၀ ဦးပါတဲ့ အဖြဲ႕ဟာ ညသန္းေခါင္ေက်ာ္တာနဲ႔ ဂူထဲကို ဝင္သြားၿပီး လုိက္ရွာပါတယ္။ မဲေခါင္ ျမစ္ေၾကာင္း ကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ႕က ပညာရွင္ေတြလည္း လာပူးေပါင္းတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေရတပ္ရဲ႕ ကြန္မန္ဒို အဖြဲ႕သားေတြလည္း ေရာက္လာၾကပါတယ္။
 
မနက္ အလင္းေရာင္ရခ်ိန္မွာ ေရတပ္ ကြန္မန္ဒိုေတြက ေလးဖြဲ႕ခြဲလုိက္တယ္။ ေ႐ွ႕က ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္း ေဆာင္ရြက္ထားသူေတြနဲ႔ ဝင္ပူးေပါင္းပါတယ္။ အလွည့္က် ရွာေဖြေပမယ့္ လူငယ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ဘာသဲလြန္စမွ ထပ္မေတြ႕ခဲ့ဘူး။
 
ေရေအာက္ကို ငုပ္ၿပီး ရွာခ်ိန္မွာေတာ့ ၅ မိုင္ေလာက္ ရွည္လ်ားတဲ့ ဥမင္ အတြင္းပိုင္း ဝင္ေပါက္ကို စေတြ႕ပါတယ္။ လူငယ္ေတြရဲ႕ ေျခရာေတြကိုလည္း ေရေအာက္ နစ္ျမဳပ္ေနေပမယ့္ ရွာေတြ႕ခဲ့တယ္။ ကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ႕ေတြ အားတက္လာပါတယ္။
 
တတိယေန႔ (ဇြန္ ၂၆)

တစ္ႏုိင္ငံလံုး စိတ္ဝင္စားလာတဲ့ ကိစၥကို အစိုးရကိုယ္တုိင္ တံု႔ျပန္ ကိုင္တြယ္လာပါတယ္။ ထုိင္းျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီး အႏူပြန္ ေပါင္ဂ်င္ဒါကိုယ္တိုင္ ဂူဝထိ ေရာက္လာတယ္။ စိုးရိမ္ ေသာကေရာက္ေနတဲ့ မိဘေဆြမ်ိဳးေတြကိုလည္း အားေပးစကား ေျပာပါတယ္။
 
ဂူဝမွာေတာ့ အားေကာင္းတဲ့ မီးေမာင္းႀကီးေတြ စဆင္ေနပါၿပီ။ ၿပီးေတာ့ ဘန္ေကာက္ကေန သယ္လာတဲ့ ဧရာမ ေရစုပ္စက္ႀကီးေတြ စတင္ လည္ပတ္ေနတယ္။ ၿမိဳ႕ႀကီးတစ္ၿမိဳ႕လံုးမွာ ေရလႊမ္းမိုးမႈ မျဖစ္ႏုိင္ေအာင္ ကာကြယ္ေပးဖို႔ လံုေလာက္တဲ့ စက္ေတြဟာ ဂူထဲက ေရေတြကို ေဖာက္ထုတ္ဖို႔ေတာ့ အခက္ႀကံဳေနရပါတယ္။ မိုးကလည္း မႀကံဳဖူးေလာက္ေအာင္ သည္းသည္းမည္းမည္း ရြာေနတာေၾကာင့္ ေရက ခ်က္ခ်င္း ျပန္ျပန္ျပည့္သြားတယ္။
 
သတင္းေထာက္ေတြနဲ႔ ေတြ႕ဆံုခ်ိန္မွာ ဝန္ႀကီးက ေရတပ္ရဲ႕ ေရငုပ္သမားေတြဟာ ေန႔ဆုိင္းညဆိုင္း ခြဲၿပီး ရွာေဖြေနၾကတယ္လုိ႔ ေျပာသြားပါတယ္။ ဂူထဲမွာ အရင္ကတည္းက အလင္းေရာင္ မရတဲ့အတြက္ ေန႔နဲ႔ည ကြဲျပားမႈက ကယ္ဆယ္ေရးေတြအတြက္ သိပ္ၿပီး မထူးျခားဘူးလုိ႔ ဝန္ႀကီးက မွတ္ခ်က္ေပးပါတယ္။
 
ၿပီးေတာ့ လူငယ္ေတြ ေရာက္ရွိ ခိုေအာင္းေနမယ္လုိ႔ ယံုၾကည္ရတဲ့ ေနရာကို ဂူအျပင္ဖက္ကေန ဥမင္ေဖာက္ၿပီး ကယ္ဆယ္ဖုိ႔ စဉ္းစားေနေၾကာင္းလည္း ေျပာသြားခဲ့ပါတယ္။
 
စတုတၳေန႔ (ဇြန္ ၂၇)
အေမရိကန္ ေရတပ္နဲ႔ ၿဗိတိန္စစ္ဖက္က ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ ေရငုပ္သမားေတြပါ ကယ္ဆယ္ေရးမွာ ပူးေပါင္း ပါဝင္လာပါတယ္။
 
ဂူရဲ႕ အျပင္ဖက္ကေန ေဖာက္ဝင္ဖုိ႔ ျဖစ္ႏုိင္ေျခ လမ္းေၾကာင္းေတြကို တြက္ဆေပမယ့္ အခက္အခဲေတြ ႀကံဳခဲ့ျပန္တယ္။ လမ္းမေပါက္တဲ့ ေနရာကို စက္ယႏၱရား အႀကီးစားေတြ ပို႔ေဆာင္လုိ႔ မရပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ နံရံေတြကို ၿဖိဳခ်ရင္လည္း ေတာင္ၿပိဳမယ့္ အႏၱရာယ္ ရွိေနေသးတယ္။
 
ထိုင္းရဲ႕ အိမ္နီးခ်င္း ျမန္မာႏုိင္ငံဖက္ကလည္း လူငယ္ေတြ ေပ်ာက္ေနတဲ့ ဂူနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတယ္လုိ႔ ယံုၾကည္ရတဲ့ တာခ်ီလိတ္ဖက္က ဂူေပါက္ေတြကို ဝင္ေရာက္ စစ္ေဆးၿပီး အကူအညီ ေပးမယ္လုိ႔ ေၾကညာလာပါတယ္။
 
ဂူအတြင္းပိုင္းမွာေတာ့ ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းေတြကို ပံုမွန္အတိုင္း အဆုိင္းခြဲၿပီး ဆက္လက္ ေဆာင္ရြက္ေနေပမယ့္ ေက်နပ္စရာ ရလဒ္မ်ိဳးေတာ့ ရွာမေတြ႕ခဲ့ပါဘူး။
 
ပဉၥမေန႔ (ဇြန္ ၂၈)
မိုးအရမ္းသည္းၿပီး ေရမ်က္ႏွာျပင္ ျပန္ျမင့္တက္လာလုိ႔ နာရီပိုင္းေလာက္ ဆိုင္းငံ့ခဲ့ရတဲ့ ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းေတြ ျပန္လည္ စတင္ပါတယ္။ ခ်င္း႐ိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက ကေလးေတြအတြက္ စိုးရိမ္သလို ေရငုပ္သမားေတြရဲ႕ လံုၿခံဳေရးကိုလည္း အေလးထား စဉ္းစားေနရေၾကာင္း ရွင္းျပပါတယ္။
 
ေရငုပ္သမားေတြက ေရဝင္ ေပ်ာက္ကြယ္ေနတဲ့ ေနရာေတြကို လွည့္ပတ္စစ္ေဆးရင္း တျခားဝင္ေပါက္ေတြ ရွိႏုိင္မလား ဆိုတာကို ဆန္းစစ္ရွာေဖြၾကျပန္တယ္။ အေမရိကန္ ေရငုပ္အဖြဲ႕တစ္ခုလည္း ေရာက္လာေပမယ့္ အေျခအေန အရပ္ရပ္ေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္း ကယ္ဆယ္ေရး မလုပ္ႏုိင္ခဲ့ပါဘူး။
 
ငါးရက္ၾကာလာၿပီ ျဖစ္တဲ့ေနာက္ ကယ္ဆယ္ေရးသမားေတြ ပိုၿပီး စိုးရိမ္လာၾကတယ္။ ဂူထဲမွာ ကေလးေတြ အသက္ရွင္လ်က္ ပိတ္မိေနရင္ေတာင္ အစာေရစာ ျပတ္လပ္မႈဒဏ္ကို ဆိုးဆိုးရြားရြား ခံစားေနရႏုိင္တာက စိတ္ပူစရာ ျဖစ္လာပါတယ္။
 
ဆ႒မေန႔ (ဇြန္ ၂၉)
ဂူထဲမွာ သြယ္တန္းထားတဲ့ မီးႀကိဳးေတြကေနတဆင့္ ကယ္ဆယ္ေရးသမားတစ္ေယာက္ ဓာတ္လုိက္ၿပီး ေဆး႐ံု တင္လုိက္ရပါတယ္။
 
ရဟတ္ယာဉ္ တစ္စီးက ေက်ာက္ေတာင္ ထိပ္ပိုင္းမွာ ဂူထဲ ဝင္လုိ႔ ရႏုိင္မယ္လုိ႔ ထင္ရတဲ့ အေပါက္ငယ္ တစ္ခုကို ရွာေတြ႕ခဲ့တယ္။ ရဟတ္ယာဉ္ေတြကလည္း မိုးအရမ္း သည္းေနရင္ အႏၱရာယ္ မ်ားတာေၾကာင့္ အခ်ိန္ေရြးၿပီး ပ်ံသန္းရတာပါ။ အဲဒီ အေပါက္ေလးထဲကို ပညာရွင္ တစ္ေယာက္က ရႏုိင္သေလာက္ ဝင္ၾကည့္တယ္။ ၿပီးေတာ့ စားနပ္ရိကၡာနဲ႔ တျခားလိုအပ္မယ့္ လူ႔အသံုးအေဆာင္ေတြ ပါရွိတဲ့ ေသတၱာေလးေတြ ပစ္ခ်ေပးဖုိ႔ စီစဉ္ၾကပါတယ္။ ပိတ္မိေနတဲ့ လူငယ္ေတြဆီ ေရာက္လိုေရာက္ျငားဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ပါ။
 
အဲဒီေန႔မွာပဲ ထိုင္းဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ပယာရြတ္သ္ ခ်န္အိုခ်ာကိုယ္တိုင္ ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းခြင္ကို ေရာက္လာတယ္။ လူငယ္ေတြရဲ႕ မိဘေတြကို ေတြ႕ဆံုၿပီး ႏွစ္သိမ့္တယ္။ ကယ္ဆယ္ေရးေတြအတြက္ လိုအပ္သမွ် အကူအညီအားလံုး ေပးအပ္မယ္လုိ႔ပါ ကတိျပဳခဲ့ပါတယ္။